Entry: Çöp Poşeti Feb 25, 2007



 

Doğuya doğru koşmaya başladım… East Hastings çalıyordu ve ben beynimin doğusuna doğru koşuyordum… Bir labirent vardı beynimin içinde, bir ruh, kemikleri çoktan bileklerinden ayrılmış bir yılgın beden… Sürünerek de olsa ilerledim, bir ışık vardı uzakta bir yerlerde ve ışık patladı… Çok yüksek sesle patladı, dağıldı, üstüme gelmeye başladı… Kendimi kendi içime inşa ettiğim mezara gömdüm ışık gözlerimi kör etmeden önce… Her şey zamanının yok olmasıyla başladı ve ışığın patlamasıyla sona erdi… Her şeyin siyah olduğu gün içimdeki bütün kemanlar sustu… SİYAH…   Asla kaçışı olmayan bir hastalıktır… Bulaşıcıdır, bulaştığı anda kurtulamazsın bir daha asla… Kanına karışır… Damarlarını bulur, karanlık bile bu yüzden siyahtır belki de… Geceyi sevmelerinin nedeni budur siyaha yakalanan insanların… Işığı patlatmalarının nedeni de belki… Seratonin eksikliğidir sebebi belki kimbilir ama hiçbir xanax ulaşamaz siyaha bir türlü…

Gözlerimi kapattım geceye aksın diye hovardalığım… Kestiğim damarlarımı birbirine bağladım kanım ters yöne aksın diye…Atardamarlarım durdu, seyretmeye başladı hayatın ters yöne akışını…Arkamı dönüp baktığımda dışımda benden başka bir ben daha vardı… Sırtımı döndüm ona… Karanlık aktı avuçlarımdan ona doğru… Bilinçaltı gezilerimde ruhumun altında kalan sessizlikti o… Katar katar yüklenmiş yalnızlıktı… Sadece şeytanın kullanmasını bildiği bir kılavuzdu… Yazılmış ama asla okunamamış bir kitaptı ve alfabeyi sadece sen öğrenmiştin… Beynini öldürmeye karar verdiğin gün elinde bir bıçakla koşa koşa odadan çıktığında, bağırıyordun hala… Alfabeyi sökeceğim bırakın beni… Alfabeyi sökeceğim beynimden…

Düşüncelerimi toplayıp bir torbaya doldurmak ve tam çöp arabasının geçtiği saatte kapıya bırakmak isterdim… Oradan oraya savrulan ardışık ancak sırasız ve alfabetiklikten uzak düşünceler sanki manyetizma eştiğinde hep aynı alana çekiliyor gibiydi… Herkesin artık yeter duymaktan bıktık dediği cümle kırıntıları, eski aşk parçaları ve kusmuk torbası… Bu kapının önünden hiç çöp arabası geçmiyor artık... Ve ben elimde bıçak beynimdeki alfabeyi sökmeye çalışan küçük bir şizofren sadece…. Bekliyorum… Çöpe atmak için beynimdekileri…

   0 comments

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments